VERDA VOĈO – 1947 – Ni bezonas bonajn oratorojn – Ant. Slanina

La vorto ludas potencan kaj mistikan rolon en la vivo de l´ homaro. La vorto estas elkorpigita ideo, naskiĝanta en sonon. Kunigitaj vortoj, ligitaj per gramatiko, estas lingvo. Skribita lingvo estas alia, ol lingvo parolata. Ĝi estas gramatike pli preciza, pli logika, sed ne viva. Bona oratoro neniam laŭlitere lernas skribitan prelegon parkere. Esperanto kiel artefarita lingvo jam pro tiu artefariteco havas karakteron iom ne vivan. Sed tio ne estas kulpo de Esperanto, la kulpon ni serĉu alie. Multaj gesamideanoj posedas lingvon nur skribe (t.e. skribante kaj legante ĝin.) Ili perfekte skribas, legas kaj ĉion komprenas, sed bedaŭrinde mankas al ili elokventa parolkapableco. Ni esperantistoj estas samtempe propagandistoj. Ni volas, ke la ceteraj homoj lernu esperanton. Do ni devas montri vivecon kaj belsonecon de Esperanto al la publiko. Precipe ni estu bonaj oratoroj. Veninte eksterlanden al Universalaj Kongresoj nur vizitante diversajn klubojn ni estas devigataj paroli. Ni estas kvazaŭ diplomataj senditoj kaj malbonaj diplomatoj ni estus, se ni ne scius alokvente paroli, sen preparo reagante tuj al ĉiu situacio. Nuna epoko postulas al ĉiuj homoj, ke ili fariĝu elokventaj. La vorto estas nova batalilo kaj kvankam ĝi aspektas subtila, ĝi estas la plej potenca. Vi posedas lingvon, miraklan lingvon, kaj nun dependas de vi, kiel vi ĝin uzos, ĉu por bono aŭ ĉu por malbono. La vojo al la homo estas iom pli malfacila, sed la celo atingota valoras penadon.

Vladimír TÜRK

2014-06-06