BETULALEO

Fr. Pol

(Al M.N.)

Mi jam ŝin renkontis	Ŝi paŝis nepre sola -

Ne scias mi precize -	antaŭen kapon klinis!

En koro am´ ekfontis	lum´ tute aŭreola

Tro pene kaj surprize	estaĵon ŝian limis…

Vespere mallumiĝis -	Ho, haltu, dolĉa ino!

Nur nudaj betuletoj	estante malaperas

Silente ebriiĝis	kaj sorĉa halucino

Do blankaj siluetoj	nebule efemeras

Sed vane vana krio

Vespere mallumiĝis

Jen! Restis fantazio,

Betuloj mutaj iĝis -

Vladimír TÜRK

2014-06-06